Калина

Ажаніла маці маладога сына,

Маладой нявесткі неўзлюбіла. (2 р.)



Выправіла сына ў вяліку дарогу,

Маладу нявестку ў поле лён палоці (2 р.)



Не аполеш лёну - не ідзі дадому,

Пайдзі ў чыста поле, стань калінаю.

Не палола лёну, не пайшла дадому,

Стала ў чыстым полі ды калінаю.



Як прыехаў Ясю з вялікай дорогі,

Расказаў ён маці пра свае навіны. (2 р.)



Матуля-матуля, увесь свет вандраваў я,

А такой калінушкі ў свеце не відаў. (2 р.)



Ад буйнага ветрыку накланілася,

Ад раўнага дожджыку распусцілася.

Ой, бяры ж ты, Ясю, вострую сякеру,

Пассячы ты, Ясю, тую каліну!



Секануў ён раз - аказалася,

Секануў другі раз - адазвалася. (2 р.)



Не сячы мяне, Ясю, я ж твая жана!

А нас разлучыла матуля твая... (2 р.)